دندانپزشکی در بیماران آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی مزمن و خود ایمنی است که نه تنها مفاصل محیطی را درگیر می کند، بلکه می تواند اثرات گسترده ای بر سایر اندام ها از جمله دهان و دندان داشته باشد. از دیدگاه یک متخصص روماتولوژی، توجه به ملاحظات دندانپزشکی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید اهمیت بسیار بالایی دارد، زیرا سلامت دهان و دندان ارتباط مستقیمی با کنترل التهاب سیستمیک و کیفیت زندگی بیمار دارد.

در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید، التهاب مزمن می تواند بافت های دهانی و ساختار های اطراف دندان را تحت تاثیر قرار دهد. مطالعات نشان داده اند که شیوع بیماری های لثه در این بیماران بالاتر از جمعیت عمومی است. این موضوع به دلیل اختلال در سیستم ایمنی، مصرف دارو های خاص و کاهش توانایی رعایت بهداشت دهان رخ می دهد. از نظر روماتولوژی، عفونت های دهانی مزمن می توانند باعث تشدید فعالیت بیماری روماتیسمی شوند و کنترل آن را دشوارتر کنند.

ضرورت سلامت دهان و لثه و تاثیر آن بر کنترل روماتیسم

تاثیر دارو های روماتیسمی بر دندان و لثه

از نگاه متخصص روماتولوژی، دارو های مورد استفاده در درمان آرتریت روماتوئید تاثیر قابل توجهی بر وضعیت دهان دارند. کورتون ها می توانند باعث تضعیف سیستم ایمنی و افزایش خطر عفونت های دهانی شوند. دارو های بیولوژیک و سرکوب کننده ایمنی نیز ممکن است روند ترمیم زخم های دهانی را کند کنند. همچنین مصرف طولانی مدت برخی دارو ها می تواند باعث پوکی استخوان فک و افزایش احتمال لق شدن دندان ها شود.

درگیری مفصل فک در آرتریت روماتوئید

مفصل گیجگاهی فکی یکی از مفاصلی است که ممکن است در آرتریت روماتوئید درگیر شود. این درگیری می تواند باعث درد فک، محدودیت باز شدن دهان، صدا دادن مفصل و مشکل در جویدن شود. از دیدگاه روماتولوژی، این مسئله نه تنها بر تغذیه بیمار تاثیر منفی می گذارد، بلکه انجام اقدامات دندانپزشکی را نیز دشوار می کند و نیازمند هماهنگی دقیق بین دندانپزشک و پزشک معالج است.

بیماری های لثه و تشدید التهاب سیستمیک

التهاب لثه و پریودنتیت در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید اهمیت ویژه ای دارد. باکتری های دهانی می توانند باعث افزایش سطح التهاب در بدن شوند و حتی پاسخ به درمان دارویی روماتیسم را کاهش دهند. به عنوان متخصص روماتولوژی تاکید می کنم که درمان بیماری های لثه می تواند به کاهش فعالیت بیماری روماتوئید کمک کند و یک جزء مهم از درمان جامع بیمار محسوب می شود.

ملاحظات قبل از درمان های دندانپزشکی

بیماران آرتریت روماتوئید پیش از انجام درمان های دندانپزشکی باید حتما وضعیت بیماری خود را با پزشک روماتولوژی در میان بگذارند. در مواردی که بیمار دارو های سرکوب کننده ایمنی مصرف می کند، احتمال عفونت و تاخیر در بهبود زخم ها وجود دارد. گاهی نیاز است زمان مصرف دارو تنظیم شود یا اقدامات پیشگیرانه مانند آنتی بیوتیک پروفیلاکسی در نظر گرفته شود.

خشکی دهان و کاهش بزاق

یکی از شایع ترین مشکلات دهانی در بیماران آرتریت روماتوئید، خشکی دهان است. این مشکل ممکن است به صورت مستقل یا در همراهی با سندرم شوگرن دیده شود. کاهش ترشح بزاق باعث افزایش پوسیدگی دندان ها، ترک خوردگی مینای دندان و التهاب لثه می شود. بزاق نقش محافظتی مهمی در خنثی سازی اسید ها و کنترل باکتری های دهانی دارد و کمبود آن سلامت دندان را به شدت تهدید می کند.

اهمیت رعایت بهداشت دهان و دندان

از دیدگاه روماتولوژی، رعایت دقیق بهداشت دهان نقش کلیدی در کنترل عوارض دهانی آرتریت روماتوئید دارد. استفاده منظم از مسواک مناسب، نخ دندان و دهان شویه های بدون الکل توصیه می شود. بیمارانی که به دلیل درد مفاصل دست قادر به مسواک زدن صحیح نیستند، می توانند از مسواک های برقی استفاده کنند تا فشار کمتری به مفاصل وارد شود.

مراجعات منظم به دندانپزشک

بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید باید مراجعات منظم تری به دندانپزشک داشته باشند. معاینات دوره ای به تشخیص زود هنگام پوسیدگی دندان، بیماری لثه و عفونت های دهانی کمک می کند. از نظر متخصص روماتولوژی، پیشگیری همیشه ساده تر و کم خطرتر از درمان عوارض پیشرفته دهانی است.

نقش تغذیه در سلامت دهان بیماران روماتیسمی

تغذیه مناسب می تواند تاثیر مثبتی بر سلامت دهان و دندان داشته باشد. مصرف مواد غذایی سرشار از کلسیم، ویتامین D و آنتی اکسیدان ها به حفظ سلامت استخوان فک و دندان ها کمک می کند. کاهش مصرف قند ها و مواد غذایی اسیدی نیز در پیشگیری از پوسیدگی دندان نقش مهمی دارد.

همکاری بین دندانپزشک و متخصص روماتولوژی

یکی از مهم ترین اصول مراقبت از بیماران آرتریت روماتوئید، همکاری بین دندانپزشک و متخصص روماتولوژی است. تبادل اطلاعات درباره وضعیت بیماری، دارو های مصرفی و برنامه درمانی باعث می شود اقدامات دندانپزشکی با کمترین خطر و بیشترین اثربخشی انجام شود. این همکاری نقش مهمی در ارتقای کیفیت زندگی بیمار دارد.

از نگاه متخصص روماتولوژی

آرتریت روماتوئید یک بیماری سیستمیک است و دهان و دندان بخشی جدایی ناپذیر از این سیستم محسوب می شوند. بی توجهی به سلامت دهان می تواند باعث تشدید التهاب و کاهش پاسخ به درمان های روماتیسمی شود. با رعایت ملاحظات دندانپزشکی، کنترل منظم بیماری و همکاری بین تیم درمان، می توان از بسیاری از عوارض دهانی پیشگیری کرد و سلامت عمومی بیمار را بهبود بخشید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


four × 2 =